Opvallend is het grote aantal nieuwkomers: maar liefst twaalf nieuwe gezichten maken hun intrede in de gemeenteraad.

Voor Zeewolde Liberaal is deze raadsperiode bijzonder succesvol van start gegaan. Dankzij een groot aantal stemmen groeide de partij van één naar maar liefst drie zetels. De partij wordt in de raad vertegenwoordigd door Cees Steijger, Henk Parisius en nieuwkomer Ria Houkes.

Cees Steijger en Henk Parisius zijn ervaren raadsleden en kennen het politieke speelveld als geen ander. Tegelijkertijd is er grote waardering voor Ria Houkes die met 218 voorkeursstemmen een indrukwekkende entree maakt in de gemeenteraad. Vanuit het niets wist zij een zetel te veroveren — een prestatie om trots op te zijn.

Na afloop van de beëdiging gaf Ria aan ontzettend blij te zijn met het vertrouwen dat zij van de inwoners van Zeewolde heeft gekregen. Zeewolde Liberaal feliciteert haar van harte en wenst haar veel succes in de komende vier jaar.

Na de vergadering was er gelegenheid om samen na te praten tijdens een informele bijeenkomst met raadsleden, burgerraadsleden, familie en vrienden. Een mooi moment om stil te staan bij deze nieuwe start.

Zeewolde Liberaal kijkt met vertrouwen vooruit en zet zich ook de komende jaren volop in voor de belangen van alle inwoners van Zeewolde.

Een bijzondere rol is daarbij weggelegd voor onze mascotte: het beertje. Het staat symbool voor waar Zeewolde Liberaal voor staat – Beresterk Lokaal. De afgelopen dagen hebben we al zo’n 500 beertjes uitgedeeld aan kinderen in het centrum. De reacties zijn hartverwarmend; de beertjes worden met veel enthousiasme ontvangen en vaak meteen stevig geknuffeld.

Het is mooi om te zien hoeveel positieve reacties we krijgen en hoeveel mensen even blijven staan voor een gesprek. Politiek gaat tenslotte niet alleen over plannen en programma’s, maar ook over contact met inwoners.

We zijn er nog één keer met onze beertjes: dinsdagmiddag 17 maart staan we opnieuw in het centrum om de laatste exemplaren uit te delen. Daarna is het woord aan de kiezer.

Zeewolde Liberaal – Beresterk Lokaal!

Laten we de feiten scherp houden. De huidige variant waar Leefbaar zich nu tegen uitspreekt – de zogenaamde ‘pakket 3’-variant – is afkomstig uit hún eigen college. Nu, met de petitie in de hand, doet Leefbaar voorkomen alsof zij pal naast de bezorgde inwoners staan die zich zorgen maken over de kosten. In werkelijkheid verzet de partij zich tegen een eigen voorstel, en probeert dat via een omweg in te ruilen voor een eerdere keuze die ze al hadden gemaakt: voor ‘pakket-2’. Dat is geen daadkracht, dat is politieke acrobatiek.

Wat hier gebeurt, is niet alleen verwarrend voor inwoners, het is ronduit misleidend. Door zich nu aan te sluiten bij een burgerinitiatief dat opkomt tegen het prijskaartje van 6 miljoen euro, wekt Leefbaar de indruk dat zij al die tijd kritisch is geweest. Maar dat is niet zo. Sterker nog: de partij was eerder al akkoord met het investeren van miljoenen in dit project – alleen in een andere variant. De kern van de kritiek uit de petitie – namelijk dat de plannen uit de hand lopen qua kosten – raakt dus ook de verantwoordelijkheid van Leefbaar zelf. Zich nu van die verantwoordelijkheid proberen te ontdoen door de petitie te ondertekenen, is geen blijk van betrokkenheid bij inwoners, maar een poging om het eigen gezicht te redden.

De inwoners van Zeewolde verdienen transparante en consequente politiek. Partijen moeten duidelijk zijn over hun standpunten en daar verantwoordelijkheid voor nemen – ook als de publieke opinie een andere kant op beweegt. Wat we nu zien, is dat Leefbaar Zeewolde probeert de politieke windrichting te volgen – eender zoals bij het Datacentrum – terwijl ze eerder zélf de koers uitzette. Dat is niet eerlijk, niet zuiver en niet geloofwaardig.
Als we echt werk willen maken van een groen, toegankelijk en betaalbaar G-gebied, dan moet het debat gebaseerd zijn op heldere keuzes, niet op rookgordijnen en tactische handtekeningen. Politiek begint bij vertrouwen. Laten we dat als uitgangspunt nemen – en ophouden met het zandstrooien.”

Bouwen in oostelijke richting, aan de dijk: het klinkt logisch, maar het levert Zeewolde straks flink wat kopzorgen op. Althans, als we de woorden van dijkgraaf Hetty Klavers serieus nemen. En dat doen we.

Tijdens een drukbezochte bijeenkomst van Rotary Club Zeewolde legde Klavers uit waarom bouwen op landbouwgrond steeds riskanter wordt. De oorzaak? Bodemdaling én extremer weer. “Je moet zoveel mogelijk ruimte geven aan de bodem,” aldus Klavers. “De bodem werkt als een spons: die kan water opnemen als het regent, en weer afgeven in drogere tijden. Hoe meer ruimte je daarvoor neemt, hoe beter je bestand bent tegen klimaatverandering.”

Zeewolde moet de komende decennia rekening houden met bodemdaling. Op lagergelegen delen betekent dat: nóg meer wegpompen van water. Zeker op plekken die nooit voor woningbouw zijn bedoeld, zoals aan de Ossenkampweg.
De boodschap van de dijkgraaf is helder: bouw zo compact mogelijk, en ga de hoogte in. Hoogbouw dus. Tenzij… je bouwt op locaties die daar al op zijn ingericht. Zoals het G-gebied.
Het G-gebied ligt hoger, op de oude Spiekerzandbank waarop ook een deel van Zeewolde-Zuid is gebouwd. De bodem is er stabieler, de waterafvoer al ingecalculeerd. Toch ligt woningbouw hier politiek gevoelig. De ChristenUnie – ooit zelf bedenker van een grootschalig bouwplan voor het gebied – is inmiddels van mening veranderd, samen met Leefbaar Zeewolde. Beide partijen willen nu terug naar een idee van 25 jaar geleden: een ontmoetingsbos.
Zeewolde Liberaal ziet dat anders. De liberale inwonerspartij stelt voor om sportcomplex De Horst te verplaatsen naar het G-gebied en daar een modern, open sportlandschap te creëren in een groene omgeving. Zo komt op de huidige locatie aan de Horsterweg ruimte vrij voor broodnodige, duurzame woningbouw — zonder dat we landbouwgrond opofferen of de waterhuishouding in gevaar brengen.
Misschien is dat wel het echte ‘voortschrijdend inzicht’.

Bouwen in oostelijke richting, aan de dijk: het klinkt logisch, maar het levert Zeewolde straks flink wat kopzorgen op. Althans, als we de woorden van dijkgraaf Hetty Klavers serieus nemen. En dat doen we.
Tijdens een drukbezochte bijeenkomst van Rotary Club Zeewolde legde Klavers uit waarom bouwen op landbouwgrond steeds riskanter wordt. De oorzaak? Bodemdaling én extremer weer. “Je moet zoveel mogelijk ruimte geven aan de bodem,” aldus Klavers. “De bodem werkt als een spons: die kan water opnemen als het regent, en weer afgeven in drogere tijden. Hoe meer ruimte je daarvoor neemt, hoe beter je bestand bent tegen klimaatverandering.”

Zeewolde moet de komende decennia rekening houden met bodemdaling. Op lagergelegen delen betekent dat: nóg meer wegpompen van water. Zeker op plekken die nooit voor woningbouw zijn bedoeld, zoals aan de Ossenkampweg.

De boodschap van de dijkgraaf is helder: bouw zo compact mogelijk, en ga de hoogte in. Hoogbouw dus. Tenzij… je bouwt op locaties die daar al op zijn ingericht. Zoals het G-gebied.
Het G-gebied ligt hoger, op de oude Spiekerzandbank waarop ook een deel van Zeewolde-Zuid is gebouwd. De bodem is er stabieler, de waterafvoer al ingecalculeerd. Toch ligt woningbouw hier politiek gevoelig. De ChristenUnie – ooit zelf bedenker van een grootschalig bouwplan voor het gebied – is inmiddels van mening veranderd, samen met Leefbaar Zeewolde. Beide partijen willen nu terug naar een idee van 25 jaar geleden: een ontmoetingsbos.

Zeewolde Liberaal ziet dat anders. De liberale inwonerspartij stelt voor om sportcomplex De Horst te verplaatsen naar het G-gebied en daar een modern, open sportlandschap te creëren in een groene omgeving. Zo komt op de huidige locatie aan de Horsterweg ruimte vrij voor broodnodige, duurzame woningbouw — zonder dat we landbouwgrond opofferen of de waterhuishouding in gevaar brengen.

Misschien is dat wel het echte ‘voortschrijdend inzicht’.

Een slim plan
In de Oordeelsvormende vergadering van de gemeenteraad op donderdag 10 april bracht Zeewolde Liberaal burgerraadslid Chris Elderhorst dit in reactie op de plannen voor het Ontmoetingsbos naar voren. Het slimme deel van het plan: verplaats sportpark Horst naar deze nieuwe locatie, en gebruik de vrijgekomen ruimte voor een nieuwe woonwijk: “De Horst”. 700-750 woningen op 17,5 hectare grond, met een gemiddelde kavelgrootte van zo’n 180 m². Ja, dat kost wat – het bouwrijp maken van die wijk komt op zo’n 25 miljoen euro – maar het levert ook véél op. Reken mee: bij een grondprijs van €350 per vierkante meter brengt de grondverkoop tegen de 50 miljoen euro op. Dat is twee keer de investering. En dan rekenen we de jaarlijkse OZB-opbrengsten van zo’n 600.000 euro nog niet eens mee.
Wat krijg je daarvoor terug? Een sportpark dat klaar is voor de toekomst én een woonwijk die helpt de woningnood te verlichten. Jongeren, starters, jonge gezinnen – allemaal zitten ze te springen om betaalbare woningen. Dit plan is niet alleen financieel verantwoord, het is maatschappelijk urgent.

Waarom toch vasthouden aan een Ontmoetingsbos?
En dan rijst de vraag: waarom blijft het college zo vasthouden aan het Ontmoetingsbos, terwijl op sociale media dagelijks blijkt dat veel inwoners het niet willen? Is het niet verstandiger om te luisteren naar de gemeenschap, en te investeren in wat wél draagvlak heeft? In voorzieningen waar iedereen iets aan heeft?
“Mijn advies?”, vraagt Elderhorst: “Stop met debatteren over de details van het G-gebied of het Ontmoetingsbos. Er is een alternatief dat én realistisch is, én gedragen wordt, én maatschappelijke problemen aanpakt.”

De fracties van Actief Zeewolde, CDA, D66 en VVD verzetten zich tegen het project “Van G-gebied naar ontmoetingsbos”, met name in het licht van de financiële keuzes die de gemeente de komende jaren moet maken. De drastische daling van de Rijksbijdrage vanaf 2026 zal een grote impact hebben op de financiële slagkracht van de gemeente. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor diverse essentiële diensten zoals jeugdzorg, infrastructuur, onderwijs en sociale programma’s. Het financiële tekort dwingt ook Zeewolde om strategische keuzes te maken en de uitgaven kritisch te evalueren. De aanstaande “Ravijnjaren” vereisen daarom zorgvuldige afwegingen, waarbij financiële middelen zo effectief mogelijk worden ingezet voor het welzijn van álle inwoners. In de financiële afweging van de oppositie past de miljoenen investering in het Ontmoetingsbos van het college van B&W niet, deze wijst zij dan ook categorisch af. Actief Zeewolde, CDA, D66 en VVD zeggen: wees zuinig met de spaarpot en gooi het geld niet over de balk het bos in!Welke gevolgen de aangekondigde kortingen op het gemeentefonds en de oplopende zorgkosten – als gevolg van vergrijzing en extra uitgaven aan jeugdzorg – straks precies hebben voor de gemeentebegroting, weet niemand. Ook het college van B&W niet. Maar de kans dat Zeewolde daaraan ontsnapt, is klein. Wat ons te wachten staat, is onzeker – maar één ding is zeker: het wordt krap. De kunst is dus om nú al de tering naar de nering te zetten, voordat het te laat is. Om als bestuur te anticiperen, zodat inwoners straks zo min mogelijk last hebben van onvermijdelijke bezuinigingen.

Omdat Leefbaar Zeewolde de meerderheid heeft in de raad, kan het college dit voorstel – nota bene hun eigen project – vrijwel zeker doorzetten. Maar wat als we volgend jaar in het financiële ravijn belanden? Wat als de ‘ravijnjaren’ ook Zeewolde vol raken? Wie draait er dan op voor deze geldsmijterij?

Kostbaar politiek egoïsme
Maar het college, onder aanvoering van Leefbaar Zeewolde, lijkt zich daar weinig van aan te trekken. Integendeel: terwijl de financiële wolken zich samenpakken boven Zeewolde, wordt er miljoenen gemeenschapsgeld gereserveerd om een oud stokpaardje van Leefbaar Zeewolde alsnog van stal te halen – het zogeheten ‘Ontmoetingsbos’ in het G-gebied.
Minstens 3,8 miljoen euro, mogelijk zelfs 5,6 miljoen. Voor een prestigeproject met een hoog symbolisch gehalte, maar twijfelachtige meerwaarde voor de brede bevolking van Zeewolde. Juist nu. Juist op het moment dat elk dubbeltje telt. Het is niet alleen een verspilling van de eerste orde, maar ook een vorm van politiek egoïsme, kostbaar egoIsme.

Geldsmijterij
Omdat Leefbaar Zeewolde de meerderheid heeft in de raad, kan het college dit voorstel – nota bene hun eigen project – vrijwel zeker doorzetten. Maar wat als we volgend jaar in het financiële ravijn belanden? Wat als de ‘ravijnjaren’ ook Zeewolde vol raken? Wie draait er dan op voor deze geldsmijterij?
Terwijl aan de ene kant de lasten stijgen, kiest het college ervoor om miljoenen uit te geven aan een prestigeproject in het G-gebied. Dat wringt. En het roept de vraag op: wie betaalt straks de prijs voor dit politieke paradepaardje? De oppositie vreest het ergste – en heeft de financiële risico’s scherp in beeld.

OZB verhoging
En wie denkt dat dit miljoenenproject zonder gevolgen blijft, komt bedrogen uit. De gemeente heeft maar beperkte mogelijkheden om haar inkomsten te verhogen. Maar één knop kan ze wél zelf indrukken: die van de onroerendezaakbelasting, de OZB.
Die OZB is een van de weinige belastingen waar gemeenten eigen zeggenschap over hebben. En dus wordt die steeds vaker gebruikt als sluitpost van de begroting. Zo dreigen huizenbezitters de melkkoe te worden voor financiële gaten die elders zijn geslagen. En het blijft niet bij huiseigenaren: ook huurders gaan de pijn voelen, want de stijgende lasten worden vaak simpelweg doorberekend.
Voor mensen met een laag of middeninkomen betekent dit opnieuw extra druk op de portemonnee – zonder dat daar koopkracht tegenover staat.

En wie denkt dat dit miljoenenproject zonder gevolgen blijft, komt bedrogen uit. De gemeente heeft maar beperkte mogelijkheden om haar inkomsten te verhogen. Maar één knop kan ze wél zelf indrukken: die van de onroerendezaakbelasting, de OZB.

Eén route: Bezuinigingen
En als het geld opraakt, dan rest er nog maar één route: bezuinigen. Want je kunt nu eenmaal geen geld uitgeven dat er niet is. Dan worden uitgaveposten geschrapt of versoberd – met merkbare gevolgen voor de inwoners.
Neem het wijkonderhoud. Het college zou kunnen besluiten dit helemaal te schrappen. Dat levert 3,6 miljoen euro op – ongeveer hetzelfde bedrag als de kosten voor het prestigeproject in het G-gebied. Combineer dat met een versobering van het openbaar groen en je hebt een flink bedrag binnengehaald. Natuurlijk leidt dat tot verdere verrommeling van de wijken, maar hé – we hebben straks een Ontmoetingsbos, toch?
Ook het Sociaal Domein ligt onder het vergrootglas. Door eerder ingezette bezuinigingen door te zetten, valt er nog eens 1,75 miljoen te halen. En als je dan ook nog de inkomensgrens voor ondersteuning verlaagt van 120% naar 110%, het straathoekwerk schrapt, de uitbreiding van jeugdzorg terugdraait en de activiteiten van de Basement minimaliseert, kan de besparing zomaar boven de 2 miljoen uitkomen.

Alles moet wijken voor prestige
Daar blijft het niet bij. Een verhoging van de huur voor binnensportverenigingen en een duurder zwembadtarief liggen op tafel. Net als het verhogen van de kosten voor verenigingen die straks verhuizen naar het nieuwe Meermin-deel in het MCZ. En waarom zouden we nog subsidies verstrekken aan kleine initiatieven of verenigingen die zich inzetten tegen eenzaamheid? Ook daar valt nog wat te halen.
En dan is er nóg een pijnlijke optie: het stopzetten van sociale woningbouw. Want het G-gebied, ooit bedoeld als locatie voor nieuwe, betaalbare woningen, had daar een belangrijke rol in kunnen spelen. Maar die plannen zijn van tafel geveegd – alles moet wijken voor het prestigeproject van Leefbaar Zeewolde

De fracties van VVD, Actief Zeewolde, D66 en CDA volgen met belangstelling het project “Van G-gebied naar beweeg- en ontmoetingsbos” ; met name in het licht van de financiële keuzes die de gemeente de komende jaren moet maken. De aanstaande “Ravijnjaren” vereisen zorgvuldige afwegingen, waarbij financiële middelen zo effectief mogelijk moeten worden ingezet voor het welzijn van álle inwoners. Dit uitgangspunt is ook verankerd in beleidsstukken zoals de Nota Sociaal Domein 2024-2029. De fracties van VVD, Actief Zeewolde, D66 en CDA willen voorkomen dat de investeringen in het beoogde Beweeg- en Ontmoetingsbos in het G-gebied slechts ten goede komen aan een beperkte groep inwoners (vaak de ‘Happy Few’ genoemd), zoals degenen die met de hond gaan joggen of cultureel bijtanken in het voorgestelde amfitheater.
In dat kader horen wij graag van het college hoe deze investering zich verhoudt tot de noodzakelijke bezuinigingen en de brede belangen van onze inwoners. Daarom stellen wij de volgende vragen:

1. Bedragen de totale kosten voor de realisatie van het Beweeg- en Ontmoetingsbos € 5.600.000 en de jaarlijkse exploitatiekosten € 250.000? Waardoor worden de kosten gedekt?
2. Vindt het college het verantwoord om het project door te zetten en tegelijkertijd bezuinigingen aan te kondigen en is het college het met ons eens dat de realisatie van het Beweeg- en Ontmoetingsbos voorlopig uitgesteld dient te worden vanwege de voorziene hoge kosten?
3. Hoe beoordeelt het college de meerwaarde van deze investering voor de gehele bevolking van Zeewolde? In hoeverre sluit deze aan bij de prioriteiten die de gemeente stelt in tijden van financiële schaarste?
4. Kan het college bevestigen dat deze investering geen invloed heeft op de noodzakelijke bezuinigingen en ombuigingen die worden onderzocht in het kader van de Ravijnjaren, zoals b.v. de voorgenomen bezuiniging van € 1.75 miljoen op het Sociaal Domein? Zo ja, op welke manier is dat gewaarborgd?
   

Het G-gebied, ooit dé locatie voor woningbouw in Zeewolde, want ervoor aangeschaft, wordt door Leefbaar Zeewolde zonder blikken of blozen omgetoverd tot een ontmoetingsbos. Hiermee vernietigt de partij niet alleen het oorspronkelijke ontwikkelingsplan van onze gemeente, maar ook de toekomst van het dorp. Terwijl jonge Zeewoldenaren snakken naar woonruimte in hun eigen dorp, offert Leefbaar Zeewolde hun kansen op voor een politiek prestigeproject. Tegelijkertijd schuift de partij woningbouw op naar kostbare landbouwgrond en jaagt het dorp richting een onevenwichtige lintbebouwing naar Harderwijk. Een misser van formaat.
Het G-gebied biedt wat Zeewolde uniek maakt: ruimte, rust en natuur, juist in combinatie met wonen. Nu ontnemen de beleidsmakers de tweede generatie inwoners deze kans. Ze breken met de belofte die ooit aan de eerste bewoners werd gedaan: een dorp dat groeit in harmonie met mens en omgeving. Leefbaar Zeewolde? Voor wie eigenlijk? Dit is bestuurlijke kortzichtigheid in optima forma.