Column – Cees Steijger
De verkiezingen hebben één ding glashelder gemaakt: de kiezer wil verandering. De zittende coalitie kreeg daarvoor een stevige rekening gepresenteerd. Maar met hulp van de VVD lijkt dezelfde coalitie toch weer in het zadel te blijven. Volgens de informateur moet vooral de politieke stijl veranderen. Minder achterkamertjes, meer openheid. Mooie woorden. De praktijk bleek tijdens de afgelopen raadsvergadering echter weerbarstig.
Dit was geen spontaan initiatief van de raad, maar een zorgvuldig geregisseerd reddingsboeitje voor een wethouder die in politieke problemen zat.
Leefbaar Zeewolde liet, met steun van de ChristenUnie en ditmaal geholpen door PRO en D66, zien dat oude gewoonten hardnekkig zijn. Het resultaat was een schoolvoorbeeld van een klassiek politiek spelletje. Wat was er aan de hand?
Nadat de media bericht hadden over de afsluiting van bruggen en fietspaden in het Horsterwold, stelden D66-fractievoorzitter Regina Blom en haar fractie het college terecht vragen. Kennelijk waren Provincie Flevoland en Staatsbosbeheer begonnen met het afsluiten zonder de gemeente behoorlijk te informeren. Ook vanuit het gemeentehuis bleef het opvallend stil, terwijl fietsers op sociale media luid en duidelijk hun ongenoegen uitten.
De vragen kwamen terecht bij wethouder Steven Scheffer, verantwoordelijk voor recreatie. Tot verbazing van velen bleek hij niet op de hoogte van de situatie. Dat was pijnlijk, want daarmee werd duidelijk dat het college niet bepaald bovenop de zaak had gezeten. En toen gebeurde er iets opmerkelijks.
In plaats van eerst de vragen van D66 te beantwoorden, volgde er overleg tussen wethouder Scheffer en Tom Zonneveld, fractievoorzitter van Leefbaar. Het resultaat was een motie waarmee plotseling € 100.000 beschikbaar moest worden gesteld voor noodreparaties. Een initiatief dat de wethouder precies datgene bood wat hij nodig had: een kans om daadkracht te tonen op een dossier waarop hij juist achter de feiten aan leek te lopen.
Coalitiepartner ChristenUnie was snel overtuigd. Het nog onervaren PRO stapte eveneens aan boord. En D66? Dat werd handig klemgezet. Wie immers vragen stelt over een probleem, kan moeilijk tegen een voorstel stemmen dat zegt het probleem op te lossen. Zo werd het onderwerp dat D66 op de agenda had gezet vakkundig uit handen genomen.
Tijdens de raadsvergadering volgde de ontknoping. Op de vraag van Regina Blom of er overleg was geweest tussen Leefbaar Zeewolde en de wethouder, moest Scheffer toegeven dat er telefonisch contact was geweest. Even viel er stilte in de raadzaal. Want daarmee werd bevestigd wat iedereen inmiddels vermoedde: dit was geen spontaan initiatief van de raad, maar een zorgvuldig geregisseerd reddingsboeitje voor een wethouder die in politieke problemen zat.
Nog opmerkelijker werd het toen Scheffer verklaarde dat de uitvoering binnen twee maanden mogelijk was en dat direct na het raadsbesluit kon worden begonnen. Blijkbaar lag alles al klaar. Dat roept onvermijdelijk de vraag op hoeveel van deze operatie al was voorbereid voordat de raad überhaupt over de motie mocht spreken.
Dit is precies het soort politiek waar de kiezer tijdens de verkiezingen zo weinig waardering voor heeft getoond. Niet omdat bruggen niet gerepareerd moeten worden, maar omdat een serieus probleem werd gebruikt voor politieke profilering. Een wethouder die een dossier had gemist, kreeg dankzij zijn eigen fractie alsnog de gelegenheid om zich als probleemoplosser te presenteren.
Het prijskaartje bedraagt € 100.000 gemeenschapsgeld. En natuurlijk beloofde de wethouder, op verzoek van PRO, te proberen dat bedrag bij de provincie terug te krijgen. Dat zullen we onthouden. Net zoals we zullen onthouden dat Leefbaar Zeewolde bij de verkiezingen juist werd afgerekend op dit soort politieke spelletjes. Op de valreep van zijn wethouderschap leek Steven Scheffer nog één keer te willen bewijzen waarom.